‘The wound is collective. Why is the healing private?’

Met dit motto, deze krachtige vraag, introduceert het SAND (Science and Non Duality) platform haar internationale online leergang Liberation Psychology. Ik schreef mij in. Omdat deze vraag een enorme potentie opent om ons voorstellingsvermogen en ons vermogen tot begrip en connectie te verruimen, voorbij de gebruikelijke (Westerse, beperkte, dualistische) grenzen waarmee we zijn opgevoed en waarmee we als vanzelfsprekend leven. 

Maar eerst: wat is SAND? En wat is Liberation Psychology?

SAND: Science and Non Duality

In hun eigen woorden: 

SAND (Science and Nonduality) is a community rooted in the fusion of timeless wisdom, cutting-edge science, and direct experience. We gather to contemplate and honor the intricate tapestry of beauty, complexity, pain, and enigmatic mystery that weaves the infinite cycles of existence.

Initiatiefnemers van het SAND platform en de community er omheen zijn Zaya en Maurizio Benazzo, filmmakers die op zoek gaan naar tijdloze wijsheid voorbij de beperkingen van het alomtegenwoordige, schijnbaar vanzelfsprekende dualisme. Daarvoor puttend uit de meest geavanceerde wetenschappelijke inzichten, universele wijsheid tradities en directe ervaring. Middels films zoals The Wisdom of Trauma, met Gabor Maté (traumapsycholoog), Where Olive Trees Weep (over de strijd en de veerkracht van het Palestijnse volk), of The Eternal Song (een serie diepgravende documentaires over en met verschillende inheemse volkeren). En met gerelateerde (online) bronnen, interviews, retreats, cursussen, etc. die ons in contact brengen met heel andere manieren van kijken, die in al hun veelvormigheid vrij universeel blijken. De drijfveer achter SAND is de wens om deze ontwikkelingen en inzichten zichtbaar te maken en te versterken. Die wens deel ik van ganser harte ;-) 

Liberation Psychology: Roots, Memory and Practice

Uit al dit werk, deze films, deze interviews en initiatieven, is Liberation Psychology voortgekomen. Het is een 9 maanden durend participatief onderzoek, met deelnemers uit de hele wereld en intervenanten vanuit meerdere continenten en achtergronden (wetenschappelijk onderlegd, van Zuid-Afrika tot Palestina en de VS),  naar de grenzen van onze mainstream psychologie en nieuwe inzichten over menselijk lijden en heling. Voor een belangrijk deel is het gebaseerd op de ervaringen en de trauma’s van mensen in een niet-westerse, gekolonialiseerde context. Hoe kijken deze mensen naar trauma, pijn en heling, en hoe gaan zij daar mee om? In dit licht blijkt ‘onze’ psychologische methode fundamenteel tekort te schieten. Hoewel zij met veel verve op zoek gaat naar de bron van dat lijden, met als ‘belofte’ om het te helen, is het zeer de vraag of deze aanpak wel recht kan doen aan genoemd lijden. Want

  • In hoeverre is het lijden, de wond, individueel van aard?
  • En is dat ‘lijden’ wel te ‘repareren’ zoals ‘de psycholoog’ graag belooft?
  • Sterker: is repareren wel is waar het om gaat?  
  • En zo nee, waar gaat het dan wel om? 

Allemaal heel relevante en interessante vragen voor mij. Vragen die ons verder brengen, individueel maar zeker ook met elkaar. Want ook ik ervaar dat de reikwijdte, de uitgangspunten van de psychologie zoals wij die erkennen en hanteren tekort schieten om soelaas te bieden voor veel lijden, en ben op zoek naar goede alternatieven of aanvullingen.

Participatief onderzoek: Leren door ons open te stellen

Liberation Psychology als open leertraject is een participatief, gezamenlijk onderzoek naar de bronnen van het lijden waar we mee te maken hebben. Met name heeft het onderzoek als ambitie om de beperkingen van de westerse pyschologische blik te overstijgen: als wij die bv richten op het lijden en de trauma’s van mensen, volkeren, die te lijden hebben gehad van het kolonialisme en aanverwante vormen van onderdrukking (zoals Apartheid, slavernij, racisme, geweld dat hieruit voortkomt) dan wordt al snel wordt duidelijk dat private healing in veel gevallen een illusie is, want The wound is collective. (so:) Why is the healing private? (??!?)

In dit onderzoek, deze leergang, stellen we ons open en nemen we onszelf en ons ongemak uitdrukkelijk mee. Wij Westerse én niet-Westerse individuen, maar ook wij als grotere Westerse én niet-Westerse communities, en uiteindelijk: als menselijke community.  Van de niet-Westerse blik valt veel te leren, omdat veel inheemse culturen minder ver afstaan van hun voorouders en van de wijsheid die daar nog steeds te vinden is. 

Vervolg: Gedachten en inzichten vanuit de leergang

In het vervolg zal ik wat gedachten en inzichten delen in deze blog die ik opdoe naar aanleiding van de Teaching en Integration Sessions. Een soort college sessies door ‘experts’ en reflectie sessies met een aantal deelnemers. Je kunt ze vinden onder de blogcategorie SAND >> Liberation Psychology, en mogelijk zal ik ze in het Engels schrijven (de voertaal van de leergang). 

Om een idee te geven, dit zijn de sessies in het eerste trimester: 

MODULE 1       Genealogy of Suffering: Collective Trauma and the Work of Repair
Teaching sessie door Dr. Pumla Gobodo-Madikizela, die o.a. betrokken is geweest bij de Truth hand Reconcialition Commission (Zuid Afrika), Integration session met Dr. Mayz Imad

MODULE 2       The Wound That Travels: Working with Lineage and Context
Teaching sessie door Dr Jennifer Mullan. Integration session met Iya Affo

MODULE 3       Decolonial Mental Health Practice
Teaching and Integration sessions met Dr. Samah Jabr

Resoneert er iets in jou? Spreek je uit ;-)

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *